ಪುರಾತಾನ್ ಕಾಳಾ ಥಾವ್ನ್ ಆಮ್ಚೆ ಭಾರತೀ ಸಂಸ್ಕೃತೆಂತ್ ಸ್ತ್ರೀಯೆಕ್ ವಿಶೇಷ್ ಮಾನ್ ಆಸಾ ಮ್ಹಣ್ ಆಮಿ ಸಂಸಾರಾಕ್ ಆಮ್ಚಿ ಬಡಾಯ್ ಸಾಂಗ್ಲ್ಯಾ. ತ್ಯಾಚ್ ದೆಕುನ್ ಕಾಂಯ್, ಚಾರ್ ಜಣಾಂ ಹುಜಿರ್ ಸ್ತ್ರೀಯೆಕ್ ಆಮಿ ಪಾಟಾರ್ ಚಡಯ್ಲಾಂ, ಆಲ್ತಾರಿರ್ ಸೊಭಯ್ಲಾಂ. ಪುಣ್ ಗುಪ್ತಿಂ ಆಮ್ಚ್ಯಾ ಘರ‍್ಚೆ ವೊಣ್ತಿ ಬಿತರ್ ತಿಚೆ ಆಮಿ ರಗತ್ ವ್ಹಾರಯ್ಲಾಂ ಆನಿ ಸವ್ಕಾಸ್ ತಿಚೊ ಆಮಿ ಸಂಹಾರ್ ಕೆಲಾ. ಹೆಂ ಆಮ್ಚೆ ಸಂಸ್ಕೃತೆಚೆಂ ದ್ವಂದ್ವ್ ಮಾತ್ ನ್ಹಯ್, ಆಮ್ಚ್ಯಾ ದೊಡ್ಯಾ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಾಚೆಂ ವಿಕಾಳ್ ರೂಪ್ ಸಯ್ತ್!

ಸ್ತ್ರೀಯೆಕ್ ಆಮಿ ಕರ‍್ಚ್ಯಾ ಭಂಗಸ್ತಳಾಚೆಂ ಚಿತ್ರಣ್ ಚಾರ್‌ಚ್ ವೊಳಿಂನಿ ಕವಿ ಜೊ.ಸಿ.ಸಿದ್ದಕಟ್ಟೆ ಅಶೆಂ ಸಾದರ್ ಕರ‍್ತಾ:

ಸ್ತ್ರೀಯೆಕ್ ತುಮಿ
     ಫುಲ್ ಮ್ಹಳೆಂ ಆನಿ ಪಿಸ್ಡುನ್ ಸೊಡ್ಲೆಂ
          ಭಾಂಗರ್ ಮ್ಹಳೆಂ ಆನಿ ಮೆಳ್‌ಲ್ಲ್ಯಾಂಕ್ ವಿಕ್ಲೆಂ
               ದಿವೊ ಮ್ಹಳೆಂ ಆನಿ ಸುಶೆಗಾತ್ ಜಳಯ್ಲೆಂ
ಕೊಣೆಂಯ್ ಪಾಪಿಯಾನ್ ತಿಕಾ ಮನಿಸ್ ಮ್ಹಣ್ ಲೆಕ್ಲೆಂಚ್ ನಾ.

ಸ್ತ್ರೀಯೆಚಿ ರಕ್ಷಾ ಕರ್‍ಚಿ ಕಾಳ್ಜಿ ಆಸ್ಚ್ಯಾ ಕವಿ ತಸಲ್ಯಾ ಮನ್ಶಾಂಕ್ ಹೊ ವಿಷಯ್ ಕಿತ್ಲೊ ಮಹತ್ವಾಚೊ ಜಾಂವ್ಕ್ ಜಾಯ್ ಮ್ಹಣೊನ್ ಕವಿ ಸುರ್‍ವಾತೆರ್ ಜೆಜು ಕ್ರಿಸ್ತಾಚೆ ಚಾರಿತ್ರಿಕ್ ಸೊಡ್ವಣೆಚೊ ಉಲ್ಲೇಕ್ ಕರುನ್ ಸ್ತ್ರೀಯೆಚೆ ಗತಿವಿಶಿಂ ಆಳ್ಸಾಯ್, ಬೆಪರ್ವಾ ದಾಕೊಂವ್ಚ್ಯಾ ಲೊಕಾಕ್ ಜಾಗಯ್ತಾ. ಪಾತ್ಕ್ಯಾ ಖಾತಿರ್ ಮೆಲ್ಲ್ಯಾ ಕ್ರಿಸ್ತಾಚೊ ಉಗ್ಡಾಸ್ ಹರ‍್ಯೆಕಾ ಪಾಸ್ಕಾ ದಿಸಾ ಕ್ರಿಸ್ತಾಂವ್ ಭಕ್ತಿನ್ ಕರ್‍ತಾತ್ ತರ್, ಚ್ಯಾರ್ ಜಣಾಂಚ್ಯಾ ಪಾಶಾಂವಾಂಚ್ಯಾ ಪಾಸಾಕ್ ಸಾಂಪ್ಡೊನ್ ಮೆಲ್ಲ್ಯಾ ನಿರ್ಭಯಾಚ್ಯಾ ಅತ್ತ್ಯಾಚಾರಿಂಚ್ಯಾ ಗಳ್ಯಾಂಕ್ ತಿತ್ಲೆಚ್ ಶ್ರದ್ದೆನ್ ಮರ್ಣಾಚೊ ಪಾಸ್ ಫಾವೊ ಜಾಲಾ ಮ್ಹಣ್ ಕವಿ ಘಡ್ಗಡ್ತಾ. ಕವಿನ್ ಪಯ್ಲ್ಯಾ ಕಡ್ವ್ಯಾಂತ್ ಉಬೆ ಕೆಲ್ಲೆ ದೋನ್ ಖತ್ಕತೆ ವಿಷಯ್ ಮ್ಹಳ್ಯಾರ್: ಎಕೆ ಕುಶಿನ್, ಅತ್ತ್ಯಾಚಾರಿ ತಸಲ್ಯಾ ಪಾತ್ಕ್ಯಾಂ ಖಾತಿರ್ ಜೆಜುಚ್ಯಾ ಮರ್ಣಾಚಿ ಗರ್ಜ್ ಕಿತ್ಲಿ ಆಸಾತ್ ಮ್ಹಳ್ಳಿ ತರ್ ಆನಿ ಆನ್ಯೇಕೆ ಕುಶಿನ್, ಪಾಶಾಂವಾಂಚಿ ವೊಡ್ಣಿ ತಡ್ವೊಂಕ್ ತಾಂಕನಾತ್‌ಲ್ಲ್ಯಾ ಅತ್ತ್ಯಾಚಾರಿಂಕ್ ಮರ್ಣಾಚೋಚ್ ಪಾಸ್ ಸೂಕ್ತ್ ಮ್ಹಳ್ಳೊ.

ದುಸ್ರ್ಯಾ ಕಡ್ವ್ಯಾಂತ್ ಆಪ್ಣಾಕ್ ಭಂಗಯ್ಲ್ಯಾ ಉಜ್ಯಾ ಸಾರಿಯೆ ತಸಲ್ಯಾ ಥಳಾ ಥಾವುನ್ ನಿರ್ಭಯ ಪುರಾಣಾಚ್ಯಾ ಸುಕ್ಣ್ಯಾ ಫೀನಿಕ್ಸಾ ಭಾಶೆನ್ ಆಪುಣ್ ಗೊಬೊರ್ ಜಾಲ್ಯಾರಯ್ ತ್ಯಾ ಗೊಬ್ರಾ ಥಾವ್ನ್ ಜೀವ್ ಉಟೊನ್ ಜಯ್ತಾಚಿ ಕಾಣಿ ಜಾಲ್ಲೆಂ ಕವಿ ವಾಖಣ್ತಾ. ಮರ್ಣಾಚ್ಯಾ ಘಾಸಾ ಥಾವ್ನ್ ಜಿವಂತ್ ಉಟ್‌ಲ್ಲ್ಯಾ ಕ್ರಿಸ್ತಾಚ್ಯಾ ಜಯ್ತಾಚೆ ಕಾಣಿಯೆಚಿ ಸಾವ್ಳಿ ಹಾಂಗಾಸರ್ ಮಹತ್ವಾಚಿ ಥಾರ್‍ತಾ. ಪುಣ್ ಅಬಲ್ ಸ್ತ್ರೀಯೆಕ್ ಕ್ರೂರ್‌ಪಣಿ ಚಲೊವ್ನ್, ತಿಚೆರ್ ಖೆಸ್ತಾವಾಂ ಆಧಾದಾರ್‍ನ್ ಆಪ್ಲೊ ಪಾಶಾಂವ್ ಬಾಗಯಿಲ್ಲೆ ತೆ ಪಾತ್ಕಿ ಸ್ವಾಸ್ ಆಸೊನ್ ಆತಾಂ ಝಡ್ತೆಚೆ ಸಾರಿಯೆರ್ ಗೊಬೊರ್ ಜಾಂವ್ಚ್ಯಾಕ್ ನಿದ್ಲ್ಯಾತ್ ತೆಂ ಹಾಂಗಾ ಉಟೊನ್ ದಿಸ್ತಾ! ಆತಾಂ ಹಾಂಚಿ ಸರ್ತಿ ಯೆಮ್ಕೊಂಡಾಕ್ ಸೀಮಿತ್ ಜಾಲ್ಲ್ಯಾ ಕಿಂಕ್ರಾಟ್ ಆನಿ ದಾಂತ್ ಕಿರ್ಲೊಣೆಚಿ. ಹಾಯ್, ಕಟಾ ಕಟಾ!!!

ಫುಡ್ಲೊ ಕಡ್ವೊ ಕವಿನ್ ಪರಿಣಾಮ್‌ಕಾರಿ ರಿತಿನ್ ವಿಣ್ಲಾ. ಹೊ ಕವಿತೆಚೊ ಮದ್ಲೊ ಕಡ್ವೊ ಆನಿ ಕವಿತೆಚೊ ತೀರ್‍ಲ್ ಜೊ ಆಸಾ ತೊ ಹ್ಯಾ ಕಡ್ವ್ಯಾಂತ್ ಸಾದರ್ ಜಾತಾ. ಆಪ್ಲೊ ಮಾನ್ ರಾಕ್ಚ್ಯಾ ಅಟ್ಟಾಣ್ಯಾರ್ ನಿರ್ಭಯಾನ್ ಹೊಗ್ಡಾಯ್‌ಲ್ಲೊ ಏಕ್ ತೀರ್ ಸಯ್ತ್ ಆಮ್ಚ್ಯಾ ಹರ‍್ಯೆಕ್ಲ್ಯಾಚ್ಯಾ ಭಯ್ಣಿಂಕ್ ವೇಲ್ ಜಾಂವ್ನ್ ಉರ್‍ತಲೊ ಮ್ಹಣ್ ಕವಿ ಖಡಾಖಡ್ ಸಾಂಗ್ತಾ. ಹಾಂಗಾಸರ್ ವೇಲ್ ರಕ್ಷಣಾಚೊ ಸಂಕೇತ್ ಜಾಂವ್ನ್ ಘೆಜಯ್, ಸಂಪ್ರದಾಯಾಚೊ ನ್ಹಯ್! ಕಿತ್ಯಾಕ್ ಮ್ಹಳ್ಯಾರ್ ಹ್ಯಾಚ್ ವೇಲಾನ್ ಆಮ್ಚಾ ಸ್ತ್ರೀಯಾಂ ವಯ್ರ್ ಜುಲುಮ್‌ಯ್ ವರ್‍ಸಾಂ ಥಾವ್ನ್ ಚಲ್ಲಾಂ ತೆಂ ಆಮಿ ವಿಸ್ರೊಂಚೆಂ ನ್ಹಯ್. ಆಪ್ಲೊ ಪಾಶಾಂವ್ ಭಾಗವ್ನ್ ತೃಪ್ತಿ ಜೊಡಿನಾತ್‌ಲ್ಲ್ಯಾ ತ್ಯಾ ಕ್ರೂರಿಂನಿ - ಸಾಯ್ಬಾ ಭೊಗೊಸ್ - ತಿಕಾ ತೊಪ್‌ಲ್ಲೊ ಲೊಂಗ್ಡಾ ಸರಳ್ ಕವಿ ಮ್ಹಣ್ತಾ ಆಮ್ಚ್ಯಾ ಘರಾಕ್ ಭದ್ರತಿ ದಿಂವ್ಚಿ ಖಿಳ್ ಜಾತಲಿ ಮ್ಹಣ್! ಆಮ್ಚ್ಯಾ ಗಾಂವಾಂತ್ ಖಿಳಿ ಬಿತರ್ ಜಾಂವ್ಚಿ ಅತರ್ವಣಾಂ ಕಾಂಯ್ ಉಣಿಂ ಆಸಾತ್‌? ನಾಕಾ ನಾಕಾ ಮ್ಹಳ್ಯಾರಿ ಆಪ್ಲೆ ಬಾಯ್ಲೆಚ್ಯಾ ಲೈಂಗಿಕ್ ಆಂಗಾಕ್ ಥಾಲೆಂ ಮಾರ್‌ಲ್ಲ್ಯಾ ಇಂದೋರ‍್ಚ್ಯಾ ಕಠೊರ್ ಘೊವಾಚೊ ಉಗ್ಡಾಸ್ ಹಾಂಗಾ ಆಯ್ಲೊಚ್!!! ಸ್ತ್ರೀಯೆಕ್ ಆಮ್ಚ್ಯಾ ಗಾಂವಾಂತ್ ಜಿಯೆಂವ್ಕ್ ಕಿತ್ಲ್ಯಾ ಕಷ್ಟಾಂಚೆಂ ಕೆಲಾಂ ಆಮಿ?

ಕಾಳೀಜ್ ಕಡೊಂವ್ಚ್ಯಾ ಹ್ಯಾ ಕೃತ್ಯಾಚ್ಯಾ ನಿರೂಪಣಾಂತ್ ನಿಮಾಣೆ ದೋನ್ ಕಡ್ವೆ ಕವಿಚೊ ಆಶಯ್ ಪೇಶ್ ಕರ‍್ತಾತ್. ನಿರ್ಭಯಾಚ್ಯಾ ಘಟನಾಂತ್ ಏಕ್ ಪಾವ್ಟಿಂಚ್ಯಾಕ್ ತರೀ ಆಮ್ಚ್ಯಾ ದೇಶಾಂತ್ ತುರ್ತಾನ್ ಝಡ್ತಿ ಜಾಲಿ. ನಿರ್ಭಯಾಕ್ ನೀತ್ ಲಾಬ್ಲಿ. ದೆಕುನ್, ತಿಚೊ ಜೀವ್ ಲುಟ್ತಾನಾ, ತಿಣೆಂ ತ್ಯಾ ಅನ್ನಾಡ್ಯಾಂ ಕಡೆನ್ ಬಿಕ್ ಮಾಗ್‌ಲ್ಲೆ ಹಾತ್ ಆತಾಂ ತಾಂಚ್ಯಾಚ್ ಧಾರುಣ್ ಗಳ್ಯಾ ಬೊಂವ್ತಿಂ ರೆವ್ಡಲ್ಯಾತ್ ತೆಂ ಕವಿಕ್ ದಿಸ್ತಾ ಆನಿ ಆಮ್ಚ್ಯಾ ಬಾಳಾಂಚಿ ರಾಕ್ವಣ್ ಕರುಂಕ್, ತಾಂಕಾಂ ಆಶಿರ್ವಾದ್ ದೀಂವ್ಕ್ ತೆ ಮುಕಾರ್ ಆಯ್ಲ್ಯಾತ್ ತೆಂ ತೊ ಪಾರ್ಕಿತಾ. ದೆಕುನ್, ಆನಿ ಆಮಿ ಸುಶೆಗಾಚೊ ಸ್ವಾಸ್ ಸೆವುನ್ ಆಮ್ಚ್ಯಾ ಬಾಳಾಕ್ ವೆಂಗ್ಯೆತ್ ಮ್ಹಣ್ ತೊ ಸಾಂಗ್ತಾ.

ನಿಮಾಣ್ಯಾ ಕಡ್ವ್ಯಾಂತ್ ಕವಿಚೊ ನಿತಿಚೊ ವಾದ್ ಪುಡೆಂ ವೆತಾ. ನಿರ್ಭಯಾಚೆಂ ರಗತ್ ಮಾತ್ ಆಮ್ಚ್ಯಾ ಧುವಾಂಕ್, ಭಯ್ಣ್ಯಾಂಕ್ ರಾಕ್ವಣ್ ಕರುಂಕ್ ಪಾವ್ಚೆಂನಾ. ತೆಂ ರಗತ್ ವ್ಹಾರಯಿಲ್ಲ್ಯಾಂಚಿ ಶಿಕ್ಷಾ ಜಾವ್ನ್ ತಾಂಚಿ ಫಾಶೀಯ್ ಹಾಕಾ ಅವಶ್ಯ್. ತಾಂಚ್ಯಾ ಕೃತ್ಯಾಂಚಿ ಧಾರುಣತಾ ಪಾಚಾರುನ್ ಕವಿ ಮ್ಹಣ್ತಾ ಹ್ಯಾ ಹರಾಮ್ಯಾಂಚ್ಯೊ ಆವಯೊ ಸಯ್ತ್ ಆತಾಂ ಶಾಬಿತ್ ಜಾಲ್ಯಾತ್ ಮ್ಹಣ್!!! ನಿರ್ಭಯಾಚ್ಯಾ ರಗ್ತಾ ಆನಿ ಹಾಂಚೆ ಫಾಶಿಯೆವರ್ವಿಂ ಥೊಡಿಶಿಂ ತರೀ ಶಾಬಿತ್ ಜಾಲ್ಯಾಂತ್ ತೆ ನಖ್ಖಿ. ಪುಣ್ ಸಗ್ಳಿಂ ಶಾಬಿತ್ ಜಾಲ್ಯಾಂತ್‌ಗೀ? ಆನಿ ಸಗ್ಳಿಂ ಶಾಬಿತ್ ಜಾಂವ್ಕ್ ಆನಿ ಕಿತ್ಲ್ಯಾ ನಿರ್ಭಯಾಂಚಿ ಬಲಿ ಭೆಟಯ್ಜಾಯ್ ಪಡ್ತಲಿ ತೆಂ ಮ್ಹಜೆ ಮತಿಂತ್ ವಾದಾಳಾಂ ಉಟೊಂವ್ಕ್ ಲಾಗ್ಲಾಂ. ತರೀಪುಣ್, ಸ್ತ್ರೀಯಾಂಚ್ಯಾ ಹಕ್ಕಾಂ ಖಾತಿರ್, ತಾಂಚೆ ರಾಕಣೆ ಖಾತಿರ್ ಆಮ್ಚೆಂ ಝುಜ್ ಮಾತ್ ಆಮಿ ರಾವಂವ್ಚೆನಾಂವ್.

-ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮ್ ಲೋಬೊ

पुरातान काळा थावन आमचे भारती संस्कृतेंत स्त्रीयेक विशेष मान आसा म्हण आमी संसाराक आमची बडाय सांगल्या. त्याच देकून कांय, च्यार जणां हुजीर स्त्रीयेक आमी पाटार चडयलां, आल्तारीर सोभयलां. पूण गुप्तीं आमच्या घरचे वोणती भितर तिचें आमी रगत व्हारयलां आनी सवकास तिचो आमी संहार केला. हें आमचे संसकृतेचें द्वंद्व मात न्हय, आमच्या दोड्या व्यक्तित्वाचें विकाळ रूप सयत!

स्त्रीयेक आमी कर‍्च्या भंगसतळाचें चित्रण चार‌च वोळिंनी कवी जो.सी.सिद्दकट्टे अशें सादर कर‍्ता:

स्त्रीयेक तुमी
     फूल म्हळें आनी पिस्डून सोडलें
          भांगर म्हळें आनी मेळ‌ल्ल्यांक विकलें
               दिवो म्हळें आनी सुशेगात जळयलें
कोणेंय पापियान तिका मनीस म्हण लेकलेंच ना.

आज‌काल, स्त्रीये वयर जांवचीं अतर्वणां घर‍्च्या च्यार वोणतीं बितर सीमीत जावन उरोंक नांत. तीं आतां सार्वजणीक जाग्यारी कसल्याच खेदाविणें घडोंक लागल्यांत. निर्भय आमच्या देशाची एक चली. जें कितें तिका दशेंबराचे १६ तारिकेर घडलें तें हजारों स्त्रीयांक घडलां आनी अजून घडोन आसा. पूण तें घटन घड‌ल्ल्या सन्निवेशांक लागोन निर्भय मात चरित्रेंत घुसोन गेल्या आनी हर‌एके स्त्रीयेक मानान आनी घनान भंय नासतां जियेवंक स्पूर्ती दिंवची निर्भय जाल्या. कवी एंटनी बार्कूर हाणें निर्भया घडिताचो महत्व चरित्रेच्या पानांनी कशी आपली छाप मारुंक लागल्या तें ‘निर्भयाक’ कवितेंत भोव मार्मीक रीतीन पेश केलां.

स्त्रीयेची रक्षा कर‍ची काळजी आसच्या कवी तसल्या मनशांक हो विषय कितलो महत्वाचो जावंक जाय म्हणोन कवी सूर‍वातेर जेजू क्रिसताचे चारित्रीक सोडवणेचो उल्लेक करून स्त्रीयेचे गतिविशीं आळसाय, बेपर्वा दाकोंवच्या लोकाक जागयता. पात्क्या खातीर मेल्ल्या क्रिसताचो उगडास हर‍्येका पासका दिसा क्रिसतांव भक्तीन कर‍तात तर, च्यार जणांच्या पाशांवांच्या पासाक सांपडोन मेल्ल्या निर्भयाच्या अत्त्याचारिंच्या गळ्यांक तितलेच श्रद्देन मर्णाचो पास फावो जाला म्हण कवी घडगडता. कवीन पयल्या कडव्यांत उबे केल्ले दोन खत्कते विषय म्हळ्यार: एके कुशीन, अत्त्याचारी तसल्या पात्क्यां खातीर जेजुच्या मर्णाची गर्ज कितली आसात म्हळ्ळी तर आनी आन्येके कुशीन, पाशांवांची वोडणी तडवोंक तांकनात‌ल्ल्या अत्त्याचारिंक मर्णाचोच पास सूक्त म्हळ्ळो.

दूसऱ्या कडव्यांत आपणाक भंगयल्या उज्या सारिये तसल्या थळा थावून निर्भय पुराणाच्या सुकण्या फीनिक्सा भाशेन आपूण गोबोर जाल्यारय त्या गोबरा थावन जीव उटोन जयताची काणी जाल्लें कवी वाखणता. मर्णाच्या घासा थावन जिवंत ऊट‌ल्ल्या क्रिसताच्या जयताचे काणियेची सावळी हांगासर महत्वाची थार‍ता. पूण अबल स्त्रीयेक क्रूर‌पणी चलोवन, तिचेर खेसतावां आधादार‍न आपलो पाशांव बागयिल्ले ते पात्की स्वास आसोन आतां झडतेचे सारियेर गोबोर जांवच्याक निदल्यात तें हांगा उटोन दिसता! आतां हांची सर्ती येमकोंडाक सीमीत जाल्ल्या किंक्राट आनी दांत किरलोणेची. हाय, कटा कटा!!!

फुडलो कडवो कवीन परिणाम‌कारी रितीन विणला. हो कवितेचो मदलो कडवो आनी कवितेचो तीर‍ल जो आसा तो ह्या कडव्यांत सादर जाता. आपलो मान राकच्या अट्टाण्यार निर्भयान होगडाय‌ल्लो एक तीर सयत आमच्या हर‍्येकल्याच्या भयणिंक वेल जांवन ऊर‍तलो म्हण कवी खडाखड सांग्ता. हांगासर वेल रक्षणाचो संकेत जांवन घेजय, संपरदायाचो न्हय! कित्याक म्हळ्यार ह्याच वेलान आमचा स्त्रीयां वयर जुलूम‌य वर‍सां थावन चल्लां तें आमी विस्रोंचें न्हय. आपलो पाशांव भागवन तृप्ती जोडिनात‌ल्ल्या त्या क्रूरिंनी - सायबा भोगोस - तिका तोप‌ल्लो लोंगडा सरळ कवी म्हणता आमच्या घराक भद्रती दिंवची खीळ जातली म्हण! आमच्या गांवांत खिळी बितर जांवची अतर्वणां कांय उणीं आसात‌? नाका नाका म्हळ्यारी आपले बायलेच्या लैंगीक आंगाक थालें मार‌ल्ल्या इंदोर‍्च्या कठोर घोवाचो उगडास हांगा आयलोच!!! स्त्रीयेक आमच्या गांवांत जियेवंक कितल्या कषटांचें केलां आमी?

काळीज कडोंवच्या ह्या कृत्याच्या निरूपणांत निमाणे दोन कडवे कविचो आशय पेश कर‍्तात. निर्भयाच्या घटनांत एक पावटिंच्याक तरी आमच्या देशांत तुर्तान झडती जाली. निर्भयाक नीत लाबली. देकून, तिचो जीव लुटताना, तिणें त्या अन्नाड्यां कडेन बीक माग‌ल्ले हात आतां तांच्याच धारूण गळ्या बोंवतीं रेवडल्यात तें कवीक दिसता आनी आमच्या बाळांची राकवण करुंक, तांकां आशिर्वाद दीवंक ते मुकार आयल्यात तें तो पार्किता. देकून, आनी आमी सुशेगाचो स्वास सेवून आमच्या बाळाक वेंग्येत म्हण तो सांग्ता.

निमाण्या कडव्यांत कविचो नितिचो वाद पुडें वेता. निर्भयाचें रगत मात आमच्या धुवांक, भयण्यांक राकवण करुंक पावचेंना. तें रगत व्हारयिल्ल्यांची शिक्षा जावन तांची फाशीय हाका अवश्य. तांच्या कृत्यांची धारुणता पाचारून कवी म्हणता ह्या हराम्यांच्यो आवयो सयत आतां शाबीत जाल्यात म्हण!!! निर्भयाच्या रग्ता आनी हांचे फाशियेवर्वीं थोडिशीं तरी शाबीत जाल्यांत ते नख्खी. पूण सगळीं शाबीत जाल्यांत‌गी? आनी सगळीं शाबीत जावंक आनी कितल्या निर्भयांची बली भेटयजाय पडतली तें म्हजे मतिंत वादाळां उटोवंक लागलां. तरीपूण, स्त्रीयांच्या हक्कां खातीर, तांचे राकणे खातीर आमचें झूज मात आमी रावंवचेनांव.

-मॅक्सीम लोबो